و سؤال این نیست که آیا تقمص (تناسخ) درست است یا نادرست؟ یا اینکه در تقمص منفعتی هست یا نه؟ زیرا شما می‌دانید ای استاد، که تقمص درست است، اما نمی‌خواهید درباره آن بحث کنید و می‌خواهید که به آن نپردازید، و فراموش کرده‌اید یا خود را به فراموشی زده‌اید که ده‌ها کتاب در این زمینه تألیف شده است، و این باوری است در نزد نیمی از مردم کره‌ی زمین، و تلویزیون نیز ده‌ها برنامه درباره‌ی آن تولید کرده است؛ پس از شما خواهش می‌کنم شکیبا باشید و بی‌حوصلگی (آزردگی) نشان ندهید، مژده دهید و رویگردان نکنید؛ خداوند شما را توفیق دهد و حفظ نماید.

پاسخِ صاحبِ اعتراض «الکلمة الطیبة» (یادداشت):من می‌دانم که این حدیث از امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- درباره قضا و قدر است، و آن مانند هر امر مبهمی است که فرو رفتن (ورود) در آن همچون پیمودنِ راهی تاریک است. من درباره‌ی امر مبهمی سخن نمی‌گویم، بلکه ایمان دارم که خداوند و فرشتگان در زمره‌ی غیب هستند و جایز نیست آنان را وصف کنیم مگر به آنچه خداوند توصیف کرده است. و همچنین اگر تقمص (تناسخ) درست باشد، آیا پسر تبدیل به پدر می‌شود؟ و مادر تبدیل به همسر می‌شود؟ این امر مطلقاً جایز نیست و من آن را انکار می‌کنم و در این باره با هیچ‌کس هم‌عقیده نیستم. و همچنین پرسشگری می‌پرسد: این کثرت (فراوانی ارواح) از کجاست؟ و چرا این افزایش رخ داده و چگونه؟ و پاسخ چیست؟