آنان است و ما به زودی پاسخ‌های تناسخیان به آن‌ها را ذکر خواهیم کرد. (نظری از یکی از استدلال‌کنندگان که نامش «الکلمة الطیبة» است).

این بحثی بی‌ثمر است، چنان‌که امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- فرموده است: «راهی است تاریک، پس در آن گام منهید؛ و دریایی است بی‌ثمر (عقیم)، پس در آن وارد نشوید؛ و راز خداست، پس خود را برای کشف آن به زحمت نیندازید». و چنین بحثی هیچ فایده‌ای ندارد و در آن تنها اختلاف و مشقت است، و من با آن موافق نیستم و با آن همراه نمی‌شوم؛ زیرا معصومین از آن روی برگردانده‌اند و همین برای ما کفایت می‌کند. خداوند متعال فرموده است: ﴿همان کسی که مرگ و حیات را آفرید﴾¹ و بدین ترتیب بحث پایان می‌یابد. سخنِ شخص معترض تمام شد.

پاسخ من به این نظر:امیرالمؤمنین علی بن ابی‌طالب -عَزَّ عَزُّهُ- عبارت «راهی است تاریک، پس در آن گام منهید» را درباره‌ی «قضا و قدر» فرموده است و آن را درباره‌ی تقمص نگفته است؛ و اگر آن را درباره‌ی تقمص فرموده بود، قطعاً احادیث ایشان ما را از ورود و بحث درباره‌ی تقمص نهی می‌کرد.

و با وجود اینکه سخن امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- درباره‌ی قضا و قدر است، اما ده‌ها کتاب و اثر درباره‌ی قضا و قدر نوشته شده است؛ پس چرا درباره‌ی تقمص همانند آنچه