دعوتِ او زیستند و هم‌زیستی کردند، ذکر نشده است که از پیامبر پرسیده باشند یا در برابر این مسئله حیران (سرگردان) ایستاده باشند، در حالی که سزاوارتر بود درباره‌ی آن توضیح بخواهند.
همانا بازگشتِ مکررِ روح به جسدهای گوناگون، با گرایش‌ها و شکل‌بندی‌های متفاوت، بدین معناست که تعداد ارواح از زمان آفرینشِ نخستین، بدون هیچ افزایش یا کاهشی، محدود است؛ و این امر نیازمندِ تفسیری درباره‌ی علتِ افزایش جمعیت است. همان‌گونه که این سخن که تعداد ارواح محدود است، محدود ساختنِ قدرت خداوند و منجمد کردنِ آن در یک یخچال است.
همانا ایستادن در روز قیامت در پیشگاه خداوند تبارک و تعالی برای حسابرسی با کدام جسدها خواهد بود، اگر روح دارای پیراهن‌های جسمانی (کالبدهای) بسیاری باشد؟اگر حکمتِ این تکرار، دادنِ فرصت‌های جدید به روح باشد تا معارف را کسب کند و از پلیدی‌ها پاک شود، پس این امر شبهه‌های زیر را برمی‌انگیزد: چگونه می‌تواند گناهانِ خود را جبران کند و به اصلاحِ خطاهای پیشینِ خود بپردازد، در حالی که هیچ‌چیز از آن وجودِ پیشین را به یاد نمی‌آورد؟
اگر این سرا (دنیا) به منظورِ پاکسازی نفس از خطاها پدید آمده باشد، پس این امر ما را در تنگنای بزرگی قرار می‌دهد و آن اینکه دنیا از بهشت برتر است؛ زیرا ما در آن از گناهانمان رهایی می‌یابیم.