ثانیاً: مَثَلِ انسان، مَثَلِ دانشجویان دانشگاه است؛ کسی که در سال اولِ دانشگاه مستحقِ نمره کامل می‌شود، این به معنای فارغ‌التحصیلی نیست، بلکه به معنای برتری است، و ممکن است به عنوان پاداشِ این برتری، رئیس دانشجویان در دانشگاه شود. مؤمنِ برتر نیز همین‌گونه است؛ نشانه‌های او یا با کرامتِ علمی‌اش آشکار می‌شود، یا با برهانی خارج از نوامیس، قوانین و علیت (سببیت)، و یا با مقام و ثروتی که آن را در

خدمتِ مصلحتِ عمومی به کار می‌گیرد. این برتری به معنای فارغ‌التحصیلی از دانشگاهِ دنیوی نیست، بلکه به معنای برتریِ او در آن است؛ به همین دلیل در پیراهن‌ها (کالبدها) تکرار می‌شود، اما در باشکوه‌ترین، زیباترین و نیکوترینِ کالبدها از نظر علم معرفت، کرامت، مقام و ثروت. این همان چیزی بود که می‌خواستیم بگوییم؛ پروردگارم تو را توفیق دهد و حفظ کند.