یسوع (عیسی) -عَزَّ عَزُّهُ- پاسخ داد: «همانا الیاس ابتدا می‌آید» (۱۷: ۱۰)، (۱۱: ۸- ۹). این متون فراخوانی معنوی است برای سخن «ملاکی» در تورات: «هان، من پیش از آمدنِ روز بزرگِ خداوند، الیاس نبی را نزد شما می‌فرستم» (ملاکی ۴: ۵)؛ و این موضوع، تجسد و تقمصِ الیاس را ثابت می‌کند.
در انجیل لوقا آمده است: «و هیرودیس، حاکم چهارگانه، از تمام آنچه توسط عیسی رخ داده بود آگاه شد و در تردید افتاد؛ زیرا گروهی می‌گفتند که یوحنا از مردگان برخاسته است، و برخی می‌گفتند که الیاس ظاهر شده، و دیگران می‌گفتند که یکی از انبیای پیشین برخاسته است. پس هیرودیس گفت: یوحنا را من گردن زدم؛ پس این کیست که چنین چیزهایی درباره‌اش می‌شنوم؟ و می‌طلبید که او را ببیند؛ که یسوع عیسی را ببیند» (لوقا ۹: ۷-۹).
این متن، فراخوانی است برای آنچه در تورات (عهد قدیم) در سخن ایوب (۱: ۲۰-۲۲) آمده است؛ همچنین آنچه در یوحنا (۸: ۴۹-۵۰) ذکر شده است. خواننده در این نمونه‌ها، نوعی تکیه بر متون توراتی، فراخوانیِ آن‌ها و انطباقشان بر مسیرِ جدید (مسیحیت) را مشاهده می‌کند. اما ممکن است معترضی بگوید که تمام این موارد برای تبدیل شدن به یک «مرتکز عقیدتی» (پایه و اساس اعتقادی) برای تجسد کافی نیست پس پاسخ به او چیست؟