مسیر زندگی را برمی‌گزیند؛ سپس آن کلمات در کالبدی که نیروی مؤنث در رحم مادر آفریده، تقمص می‌یابند.بنابراین، مردگان نه زنده‌اند و نه مرده؛ نه به آن معنایی که ما از حیات در کالبد می‌شناسیم زنده‌اند، و نه مرده‌اند؛ زیرا آنان «هستند» و وجودشان برای زندگان از طریق نیروهایی نوسان‌گر آشکار می‌شود. بدین ترتیب، پژوهش در بیشتر ادیان آفریقایی نشان می‌دهد که عقیده‌ی «تداوم حیات پس از مرگ» و «وجود پیشین» (یعنی نسل‌های پیش از تولد در زمین) رواج دارد؛ و این همان اعتقاد به تجسد و تقمصِ دوباره پس از مرگ است، بدون هیچ اختلاف یا تضادی.