جبران، میخائیل نعیمه، ویکتور هوگو، بالزاک، گوته، اووید، شوپنهاور، سیسرون جوردانو برونو، هلموت، اسپینوزا، لایبنیتس، سویدنبرگ، بنجامین فرانکلین، ایمانوئل کانت، تایلور، کی‌یرکگور، ادیسون، کارل گوستاو یونگ و تولستوی.

قرآن کریم نیز در بیش از یک آیه به مفهوم بازگشت به تجسد اشاره کرده است که روشن‌ترینِ آن‌ها این آیه است: ﴿چگونه به خداوند کافر می‌شوید، در حالی که مردگانی بودید و او شما را زنده کرد، سپس شما را می‌میراند و بار دیگر زنده می‌کند، و سپس به سوی او بازگردانده می‌شوید﴾¹ پیر لوری نیز اشاره می‌کند که دیدگاهی از تناسخ در لابه‌لای آثار «جابر بن حیان» به چشم می‌خورد؛ به گونه‌ای که عارفان از دوره‌ای به دوره‌ی دیگر، به درجات بالاتر و والاتری از عرفان ارتقا می‌یابند. بنابراین، یک دوره از زندگی‌های کالبد مادی، چیزی جز یک روز از روزهای نفسِ ناطقه (عاقله) نیست؛ و یک دوره زندگی از زندگی‌های نفس ناطقه، چیزی جز یک روز از روزهای آتما «روح» نیست؛ و یک دوره زندگی از زندگی‌های آتما، چیزی جز یک روز از روزهای برهما نیست؛ و یک دوره زندگی از زندگی‌های برهما نیز چیزی جز یک روز نیست.