مطمئنه (معادل کالبد اشراقی و کالبد آتمی).

بنابراین، انسان از موارد زیر تشکیل می‌شود:

شخصیتی فانی، که به معنای نقاب است.

و فردیتی جاودانه.

شخصیتِ فانی و حادث، ابزاری است که فردیت از آن استفاده می‌کند، یا جامه‌ای است که فردیت در یک تجسد زمینیِ واحد به تن می‌کند، یا به بیان بهتر، نقابی ترکیبی است که از نقاب‌های فکری، ایدئولوژیک، عقیدتی و هیجانی تشکیل شده است. در حالی که فردیت جاودانه است و بیش از یک تجسد می‌پذیرد؛ یعنی تقمص می‌یابد؛ به این معنا که بر اساس برآیند باورها و اعمال پیشین خود، پیراهن‌های جدیدی می‌پوشد. یعنی فردیت از یک صورت بشری (پیراهن یا نقاب) به صورت بشری دیگری منتقل می‌شود، در حالی که برآیند اعمالِ تجسد پیشین خود را در قالب ویژگی‌ها خُلقیات، فرصت‌ها و شرایط با خود به همراه می‌آورد. اما فردیت نیز خود هنگامی که «شب برهما» فرامی‌رسد، از بین خواهد رفت؛ بنابراین جاودانگیِ آن نسبی است؛ یعنی در مقایسه با نفسِ پایین‌تر و کالبد، جاودانه محسوب می‌شود.