منِ ناچیز، شرم ندارم که بگویم این مباحث، تلاشِ فردی کم‌بضاعت است؛ و اگر نظرِ او این است که حقایقِ قطعی نیاورده‌ام، می‌گویم: این مباحث پرسش‌گرانه مطرح شده‌اند، نه تصمیم‌گیرانه زیرا در آن‌ها عنانِ ذهنم را رها کردم تا در بیابان‌های نظریات سرگردان شود، و من به دنبالش رفتم؛ پس دور را نزدیک کردم و نزدیک را روشن ساختم، و آن را بدونِ سرکشی یا خصومت به هر طالبِ دانشی تقدیم کردم تا هر چه می‌خواهد از آن برگیرد.ای خواننده، این تلاش را به تو تقدیم می‌کنم؛ فارغ از اینکه گرایشِ تو چیست، از دورترین نقطه‌ی راستِ فکر تا دورترین نقطه‌ی چپِ آن؛ تو کسی هستی که این مباحث را برایش می‌نویسم، پس تو سزاوارترین فرد برای آن هستی و بی‌شک چیزی می‌یابی که در نزدِ آن آرام گیری و در سایه‌اش بیاسایی. برای من در دنیا و آخرت همین پاداش بس است که فکرت را برانگیختم؛ و چه بسا بختم نیکو شود و تو موضعی مشخص بگیری و از آن دفاع کنی که در آن صورت، من با همین مقدارِ ناچیز، به تسلّایی زیبا دست یافته‌ام. ما را از دعاهای خیرتان فراموش نکنید. (زهیر بلال)