و اما هشتمین اعتراض آنان این است که: «چگونه عقل می‌تواند بپذیرد که کسی که در این نسل، مادر یا خواهر یا یکی از محارمِ انسان بوده، در نسلِ آینده همسرِ او باشد؟».

پاسخ: می‌گویم چه کسی از معتقدان به تناسخ چنین سخنی گفته است؟ عقل این را نمی‌پذیرد؛ خداوند تبارک و تعالی نگهبانِ طهارتِ نسل و ذریه است و همه‌ی کارها به دستِ اوست -سبحانه و تعالی- و او بر این امر تواناست. بنابراین، اینکه چنین سخنِ خطرناکی توسط کسانی که نسل‌ها و پیراهن‌های (کالبدهای) پیشینِ خود را به یاد آورده‌اند گفته شود که «فلانی در گذشته مادرِ من بوده و اکنون همسرِ من است»، هرگز رخ نداده است؛ زیرا خداوند حافظ و امین است.

و اما نهمین اعتراض، پرسشِ یکی از برادران درباره‌ی سخنِ ما در نمازِ میت است که می‌گوییم او در برزخی از برزخ‌های دنیاست؛ «برزخ» همان حایل (مانع) است و جسد، حایلی میان روح و بهشت است. این بود آنچه می‌خواستیم در این پاسخ‌ها بگوییم، و خداوند توفیق‌دهنده‌ی درستی و راستی است.