سوالِ شصت‌ و یکم: دربارهٔ صدقات، نیکی و بخشش مال؛ آیا برای خاص و عام است؟ یا اهلِ مخصوصی دارد؟ یا برای ناتوانان و نیازمندان است؛ یا برای غیر آنان؟

پاسخ: همانا صدقات و نیکی و بذل مالی که به آن فرمان داده شده و بنده به وسیله آن به مولای خود تقرّب می‌جوید، برای اهلِ علم و فقه و اهلِ ایمان واجب است؛ این چیزی است که خداوند به آن امر کرده است؛ به سببِ فرمایشِ او:عمل کنید، پس خداوند عمل شما را خواهد دید»¹. زیرا علم و عمل دو برادرِ هماهنگ‌اند که هیچ‌یک جز به همراهِ دیگری برپا نمی‌شود.

و در «رسالة البیان» گفت: همانا برای مؤمن جایز نیست که چیزی از صدقات و نیکی و مال را جز برای برادری از برادرانِ خود بذل کند؛ نه برای غیر او، و همانا اگر مؤمن، منکر یا مخالفی را شاد کند، به فرو افتادن حرمتش کیفر داده می‌شود، و اگر دِینی را برای او ادا کند، اندوه‌ها به او روی می‌آورند، و اگر او را یاری کند، حرمتش ساقط می‌شود، و اگر او را پناه دهد، به ضدّی که به او می‌رسد جزا داده می‌شود، و اگر از روش او پیروی کند و او را تصدیق نماید، به پیراهنِ شیطان بازگردانده شده است؛ پس