و هرگاه مؤمن از همه این خصلت‌ها دوری‌ کننده باشد، عاقل، کامل و دانا خواهد بود، و ایمان همراه او، استوار خواهد بود و بر آن پاداش داده می‌شود، و از کسانی خواهد بود که خداوند عزّوجلّ در کتاب عزیز خود آنان را وصف کرده است: «للَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ»¹

و تاریکی‌ها، اجساد بشری هستند، و نور، صفا است. و هر کس چنین نباشد، نادان و بی‌بهره از عقل خواهد بود، و ایمان نزد او به صورت سپرده و امانتی برای مولا خواهد بود، و بر ضدّ او حجّت خواهد بود نه به سود او، و خداوند توفیق‌دهنده به راه درست است.