علم دانسته است. همچنین فرمود: « در دانش ملکوت اندیشه کنید تا شیطان از شما بگریزد». و از مولا جعفر صادق -عَزَّ عَزُّهُ- نقل شده است: « صاحبِ علومِ باطنی که آن علوم را بشناسد و به فرمانِ اهل‌بیت عمل کند، پروردگارِ خود را با نورانیت خواهد شناخت».

و نیز فرمود:«عالم همچون گوسفندی است که از او شیر جاری می‌شود همان‌گونه که از گوسفند شیر بیرون می‌آید، از عالم نیز علومِ باطنی جاری می‌شود؛ چنان‌که شیر غذاهای فراوانی را اصلاح می‌کند، علم عالم نیز دل‌های فاسد را اصلاح می‌کند».

و نیز فرمود: «علم، کلید دربِ بهشت است. علم و عمل همراه یکدیگرند و هیچ‌کدام بدون دیگری برپا نمی‌شود». و در کتاب «الطالقان» از ابو طاهر سابور نقل شده است که مولا جعفر صادق -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: «هر کس بمیرد و راست خود را از چپ خود، و امام زمان خویش را نشناسد، به مرگِ جاهلیت مرده است». و نیز فرمود: «علم امانت و ذخیرهٔ الهی نزدِ عالم است؛ اگر به آن عمل کند نجات می‌یابد». و از پیامبر اکرم -عَزَّ عَزُّهُ- نقل شده است: «تنها دانشمندان‌اند که از خداوند بیمِ حقیقی دارند»¹.

سپس مؤلف می‌گوید: دانشمندان، ظهورهای پیامبران‌اند و پیامبران، باطنِ دانشمندان‌اند؛ و شرحِ این معنا بسیار طولانی است. اگر می‌خواستیم دربارهٔ علم و