و جنابت: شک است، و آن نیز اشخاصی است که خدا از آن نهی کرده است، و آن غائط است، و آن اشخاص مذموم‌اند که خدا به شناختِ آن‌ها و بیزاری از آن‌ها و اجتناب از آن‌ها امر کرده است.

به فرمایشِ او: «فَلَمْ تَجِدُوا مَاءً فَتَيَمَّمُوا صَعِيدًا طَيِّبًا»¹؛ یعنی: اگر آب نیافتید یعنی هر کس در زمانِ خود احدی از اهلِ مراتب نورانی را نیافت، پس بر «صعید» تیمم کند و آن مؤمن عارف بالغ است؛ پس او را راه و نجات خود قرار دهد، و ما یافته‌ایم که آب، ظاهرِ بدن را از آلودگی‌های دنیا می‌شوید، ولی قلب‌ها را از شک و حیرت نمی‌شوید».