سوالِ پنجاه‌ و دوم: دربارهٔ فرمایشِ خداوند متعال: «و هنگامی که برای نماز برمی‌خیزید، صورت‌ها و دست‌های خود را تا آرنج بشویید و سرها و پاهای خود را تا برآمدگی دو پا مسح کنید، و اگر جنب بودید، پس پاک شوید»¹؟

پاسخ: از «کتاب الحقائق» از ابی سعید قدّسه الله در «کتاب المعارف» و نیز در «کتاب باطن الصلاة»: نماز، همان معرفتِ امیرالمؤمنین است، و وجه: میم است، و دو دست: دو شخصِ یتیمان‌اند. و قرآن را ظاهر و باطن است، و کلام را معانی است؛ پس هر آنچه خداوند متعال از حجّ و روزه و نماز واجب کرده، همه اشخاصی‌اند که خدا به شناختِ آن‌ها امر کرده است.