و به اندازهٔ درنگ روح در دادن پیمان، تأخیر زن در زایمان است؛ زیرا روح بر پروردگارش عرضه می‌شود و او خود پیمانش را می‌گیرد؛ سپس فرشتگان، روح را فرود می‌آورند و بدن را سخت می‌رانند، پس از هراسِ خود واژگون می‌شود و پایین آن، بالا می‌گردد و سر پیش از بدن بیرون می‌آید؛ پس هنگامی که بدن خارج شد، روح در آن داخل می‌شود و روحِ کافر از آن بیرون می‌رود؛ از این رو هنگامی که فرود می‌آید گریه نمی‌کند، و هنگامی که بر زمین نهاده می‌شود، به آسمان و فرشتگان می‌نگرد؛ پس شاد می‌شود و انس می‌گیرد و هراسان نمی‌گردد؛ پس هنگامی که فرشتگان از او پنهان شدند، سخت گریه می‌کند. این است مولودِ مؤمنِ پاسخ‌دهنده».

و همانا در مؤمن سه روح است: دو روحِ محبوس و روحِ ایمان؛ پس یکی از آن دو روحِ محبوس «مستضعفه» نامیده می‌شود و عطسه و خمیازه و خواب‌ها و سرگیجه و حرکت در بدن از آن است؛ از این رو، هنگامی که انسان عطسه می‌کند، به او گفته می‌شود: «یرحمک الله». و روحِ دیگر «مقبوله» نامیده می‌شود و گردش، مدفوع و ادرار در آن است، و آن روحِ عذاب‌شده است که ادرار و مدفوع و غائط را جاری می‌سازد از این رو وضو و طهارت قرار داده شد؛ پس از پایین خارج می‌شود و به سببِ واژگونی روح از بالا خارج نمی‌شود.