آن‌ها عبارت‌اند از: جهانِ نورانی، جهانِ جوهری، جهانِ هوایی، جهانِ آبی و جهانِ آتشی؛ تا آن‌گاه که در بشریتِ خاکی، ظاهر شد»؛ پس این دلیلی است بر اینکه، باری از هر یک از این اکوان (جهان‌ها) یادشده آفریدگانی خلق کرد و برای آنان از عقل، آن‌قدر قرار داد که حق را از باطل تشخیص دهند، و باری برای آنان، همانندِ صورت‌هایشان تجلی کرد؛ چنان‌که ظهورِ او در جهانِ بشری خاکی بود، و آن امیر النحل، علی عظیم است.

و اما سخنِ ما که: «شش کون عبارت‌اند از باب و پنج یتیم»، از آن روست که هر یک از این اشخاص، بر یکی از این طبایع گماشته شده است، و افزاینده و کاهنده و پدیدآورنده و ایجادکنندهِ آن به، فرمانِ باری قدیم ازلی است؛ پس باب و پنج یتیم به نام‌های این طبایع نامیده شدند، زیرا هر یک از آنان بر یکی از طبایع گماشته شده است.

و معنای سخنِ ما که: «هفت جهان، همان هفت ظهور هستند که از هابیل تا علی، امیر النحل، امتداد دارند»، این است که او با شش ظهور برای شش عالمِ مخلوق از این طبایع یادشده ظاهر شد، و ظهورِ هفتم، ظهورِ او برای اسمِ خویش و تجلیِ او برای آن در هر ظهور بود، و پیش‌تر ذکرِ تجلی باری برای اسمش را بیان کردیم،‌ و این مقدار از شرح اکوان (جهان‌ها) ممکن بود، و توفیق از خداوند است.