سوالِ چهل‌ و هفتم: دربارهٔ شش جهان (شش مرتبهٔ وجود)، و شش تجلّی، و شش روزی که آسمان‌ها و زمین در آن‌ها آفریده شدند؟

پاسخ: سرورِ ما، ابوعبدالله حسین (خداوند روی او را شاداب گرداند) گفت «و برای آنان، شش نور است که از همانندها برترند؛ اما حالتِ تجلی به طورِ کامل در دو روز، یعنی دو جهان است: جهانِ بشری و جهانِ نوری؛ و اما تجلیاتِ شش‌گانه، همان اکوانِ ساخته‌ شده بودند، و سازنده همچون ساخته‌ شده تجلی می‌کرد، و تجلیات به تعدادِ شش جهان بود، و آن‌ها عبارت‌اند از: تجلی برای چیزی، تجلی در چیزی، تجلی با چیزی، تجلی همچون چیزی، تجلی از چیزی، تجلی بر چیزی.

پس معنای سخنِ ما: تجلی برای چیزی؛ مانندِ فرمایشِ خداوند متعال است «پس چون پروردگارش برای کوه تجلی کرد، آن را درهم کوبید و موسی بیهوش بر زمین افتاد»¹. و تجلی در چیزی؛ مانندِ فرمایشِ او:«آیا جز این انتظار دارند که خدا در سایه‌هایی از ابر به سوی آنان بیاید»² و تجلی با چیزی؛ مانندِ فرمایشِ او: و پروردگارت آمد و فرشتگان صف در صف»³. و تجلی از چیزی؛ مانندِ فرمایشِ او: «و از جانبِ