"مقدمه"

به نام خداوند بخشنده و مهربان

ستایش مخصوصِ خداوندِ یکتای پرستیده‌شده است. آن موجودِ ازلی که از اهلِ شک و انکار در پرده است و برای اهلِ معرفت و وجودِ آشکار. او یگانه و برتر است. قدیم و بخشنده است؛ از نسبت‌های شرک، محال، کجی و گمراهی منزّه و پاک است. ذاتِ او از دسترسِ ادراک‌ها فراتر است، و از هر شریک و همتا برکنار. برای آغاز بودنش آغازی نیست، و برای پایان بودنش پایانی نیست. او پیش از هر نخستینی، بی‌هیچِ آغاز بوده است، و پس از هر آخری، بی‌هیچِ انتهایی خواهد بود. هیچ صفتی به حقیقتِ او احاطه نمی‌کند، و هیچ حد و مثالی او را دربر نمی‌گیرد. او نورِ نورهاست، و رازِ رازها. آفریننده و تقدیرکنندهٔ همه چیز است؛ زنده‌کنندهٔ مردگان، ویران‌کنندهٔ گروه‌های ستمگر فروکوبندهٔ بناهای فرسوده، دانای اسرارِ نهان، فرستندهٔ باران، برافرازندهٔ آسمان، شمارندهٔ برگ‌ها، آشکارکنندهٔ شگفتی‌ها، پراکنده‌کنندهٔ سپاه‌ها، و روشن‌کنندهٔ ستارگان. گواهی می‌دهم که معبودی جز او نیست؛ آفرینندهٔ جهان و پدیدآورندهٔ آن است. آن را از نورِ ذاتِ خویش ابداع کرد و به وجود آورد، و علم و قدرت و مشیت او بنیاد هستی را برپا داشت. جهان را به قدرتِ خویش استوار گردانید؛ چنان‌که عقل‌ها و اندیشه‌ها در تعیینِ حقیقتِ او سرگردان ماندند، و ذهن‌ها از درکِ قدرت و حقیقتِ وصفِ او ناتوان