سوالِ بیست‌ و پنجم: چرا «أبو تراب» و «الصَّلصال» نامیده شده است؟

پاسخ: عموی او، المقوِّم بن عبدالمطلب، او را «تراب» نامید، و تراب همان گلِ خشک (صلصال) است. و مولای رسول‌الله -عَزَّ عَزُّهُ- او را «ابوتراب» نامید؛ پس معنای گفتارِ او که «ابوتراب» است، این می‌باشد که او پدرِ هر چیز است و هر آنچه پایین‌تر از اوست، تراب است و او پدرِ آنان است، و او پدرِ همهٔ پدران است.

سوالِ بیست‌ و ششم: نامِ باری (خالق) در قدیم چه بود، زمانی که برای عالمِ نورانی ظاهر شد؟ و نامِ نام او و نامِ درِ او چه بود؟

پاسخ: در کتابِ « الأکوار والأدوار» از گفتارِ سید ابوشعیب -مِنْهُ السَّلَامُ- آمده است: معنى «أزل» نامیده می‌شد، و اسم، «المُهِلّ المُقمر المُبدر» نام داشت، و باب «شمس» بود؛ پس هنگامی که معنى خواست اسمِ خود را به ظهور بر صورتِ خویش شرافت بخشد، به نامِ خود، یعنی «المُهِلّ المُقمر المُبدر»، نامیده شد؛ سپس اسم، بابِ خود را شرافت بخشید و بر صورتِ خویش ظاهر ساخت و او را به نامِ خود «شمس» نامید و باب را «سماء» نام گذاشت، و این نخستین نامی بود که اسم به بابِ خود بخشید، زیرا