سوالِ دوم: دربارهٔ قدیمِ ازلی: آیا قبل از عالم برای او صفتی بود یا اسمی داشت؟

پاسخ: در کتاب‌های بسیار آمده است: او موصوف نیست، محدود نیست، درک‌ شدنی نیست. هیچ اسم و صفتی بر او اطلاق نمی‌شود. نه واصف است و نه موصوف نه مباین است و نه ممزوج، نه داخل است و نه خارج. موجود است؛ نه پنهان و پوشیده. نه بر چیزی است، نه از چیزی است، نه در چیزی است.این نسبت او در قدم است. زیرا محتاجِ کسی نبود که او را مخاطب سازد یا با او سخن گوید، و از آن بی‌نیاز است که خود را به خود بشناساند؛ تا چیزی پیدا شود که مایهٔ استهزا و تشبیه گردد.