کدورت‌اند؛ در مقابل، اهلِ ایمان، ثابت‌ قدم‌اند. اولواالعزم پیامبران (آدم، ابراهیم، موسی، عیسی و محمد -عَزَّ عَزُّهُ- در حقیقت یکی هستند؛ یعنی از نظرِ حقیقتِ الهی، اختلافی ندارند. باطنِ همه شریعت‌ها، فقط «توحید» است؛ نه چیز دیگر». و همچنین: «شناختِ اهلِ مراتب و کسانی که در «عالمِ ذر» دعوتِ الهی را پذیرفتند، اصلِ دین است. اختلاف‌هایی که در شریعت‌ها دیده می‌شود، مربوط به مقام‌ها و شرایط زمانی و گفتارهای مختلف است، نه حقیقتِ دین». و در نهایت می‌فرماید:«ظهورِ اهل‌بیت در این جهان، برای مردمِ معمولی نوعی «پوشیدگی و امتحان» است؛ چون اهلِ این دنیا، قادر به درکِ نور و صفای حقیقت نیستند؛ بنابراین تغییر و تفاوت را می‌بینند، در حالی که در واقع، حقیقت، یکی و ثابت است».