و حقیقت‌هایی» هستند که خدا دستور داده آن‌ها را بشناسند، از آن‌ها پیروی کنند یا از آن‌ها دوری بجویند و از ولایتشان بیزاری بجویند. و خداوند بسیار برتر و والاتر از آن است که رضایت یا خشمِ خود را در امورِ مادی، مثلِ خوردن، آشامیدن، گرسنگی، تشنگی یا جنگ قرار دهد؛ چیزهایی که نه به خدا سودی می‌رسانند و نه ضرری به او دارند؛ بلکه خداوند حکیم، رضایت و رحمتِ خود را در «شناخت و معرفت» قرار داده است؛ یعنی:شناختِ او، پذیرشِ همه تجلیات و ظهوراتش و بزرگ داشتنِ اهلِ مراتبِ قدسِ الهی

سپس از امام جعفر صادق -عَزَّ عَزُّهُ- نقل می‌شود: «ما با یک کلمه سخن می‌گوییم؛ اما آن کلمه هفتاد وجه دارد و برای همهِ آن وجوه، راهی وجود دارد». و نیز: «ما اهل‌بیت، علمی سخت و پیچیده داریم؛ سرّ ما پوشیده است؛ کسی آن را حمل نمی‌کند مگر فرشتهِ مقرّب، پیامبر مرسل، یا مؤمنی که خدا قلبش را آزموده باشد. کلامِ ما، ظاهر و باطن دارد، محکم و متشابه است؛ ظاهری زیبا و باطنی عمیق».