نسبت به احکام ظاهری آگاه باشد و آن‌ها را در حضور دیگران انجام دهد تا گفته نشود: «مذهبِ جعفریه کافر هستند».

همچنان‌ که خداوند متعال در کتابِ عزیزِ خود فرموده است: «و دو دریا یکسان نیستند؛ این یکی شیرین و گواراست و نوشیدنش دلپذیر است، و آن دیگری شور و تلخ. و از هر دو گوشتِ تازه می‌خورید و زیورهایی بیرون می‌آورید که آن‌ها را می‌پوشید». صاحبِ رسالهٔ مصریه گفته است: مقصود از «آبِ شیرین و گوارا»، علمِ باطن است و منظور از «آبِ شور و تلخ»، علم ظاهر. و این فرمایشِ خداوند که می‌فرماید: «از هر دو می‌خورید» یعنی از هر دو بهره دانش و معرفت می‌گیرید. و این جمله که: «زیوری بیرون می‌آورید که آن را می‌پوشید» یعنی به وسیله علمِ ظاهر، علمِ باطن را می‌پوشانید و پنهان می‌کنید؛ و این همان زیوری است که اهلِ باطن به وسیلهٔ آن، خود را از اهلِ ظاهر می‌پوشانند؛ چنان‌که خداوند در کتاب خود فرموده است: «و اگر او را فرشته قرار می‌دادیم، قطعاً او را به صورت مردی درمی‌آوردیم و بر آنان همان چیزی را مشتبه می‌ساختیم که خود در آن اشتباه می‌کنند».