و اینکه فرمود: «به قرارگاهِ معرفت می‌رسی»؛ آن همان حقیقتِ «معنا» (جلت قدرته) است؛ اوست که مجمعِ تمام انوار در آن نگاهِ پرتوگونه (ضِیائی) است، و مقامِ زدودنِ صفت‌ها با آن نگاهِ سایه‌وارِ (ظِلّی) همیشگی و جاودان؛ چنان‌که خداوند می‌فرماید: «و اوست که در آسمان خداست و در زمین نیز خداست»¹ و «برای اوست والاترین مَثَل در آسمان‌ها و زمین»². این همان باریک‌بینیِ صراط است؛ زیرا آن دو