کسانی هستند که دعا کننده به نامشان دعا کرده و می‌گوید: «خدایا بر صد و بیست و چهار هزار پیامبر درود فرست».

و آنان (اصحاب یمین) بر این باورند که همان پیامبرانِ مبعوث‌شده هستند؛ البته این‌گونه نیست که آنان گمان می‌برند که صرفاً پیامبرانِ بشری مرسوم باشند، بلکه این دو عالم عبارتند از: «عالمِ بزرگِ نورانی» که همان پنج‌هزار پیامبر است، و «عالمِ کوچکِ بشری» که همان صد و نوزده هزار پیامبر است¹.

و اما کسانی که دعوتِ سوم را اجابت کردند، آنان هستند که در این زمانه‌ی ما حضور دارند و نیز هر آن کس که در میانِ امت‌ها مانند آنان بود، از کسانی که پروردگار خویش را یگانه دانسته و او را شناختند؛ پس چون او را شناخت، به والاترین درجه‌ای که فردی چون او بدان فرا می‌رود، عروج کرد و به رتبه "لاحقین" (پیوستگان) ملحق شد، که آنان آخرینِ درجاتِ مراتبِ "عالم صغیر بشری" هستند؛ چرا که هر کس از این عالم به صفا (پاکی) رسد، به این رتبه می‌پیوندد و صفای او در همین رتبه خواهد بود و او در زمره‌ی اهلِ این رتبه می‌ماند تا روزِ "کشف" (آشکار شدن حقایق) و قیامِ "قائم" -عَزَّ عَزُّهُ- . پس مولایش به قدرِ استحقاقِ او در توحیدش و به میزانِ قیامِ او به آنچه مولایش -عَزَّ وَجَلَّ- وی را به انجامش فرمان داده، به او عطا می‌کند اعمالی همچون اخلاص در توحید خالص گردانیدنِ محضِ ایمان، و باطل ساختن و زدودنِ کاملِ کفر.