فرمود: ﴿وَأَصْحَابُ الشِّمَالِ مَا أَصْحَابُ الشِّمَالِ * فِي سَمُومٍ وَحَمِيمٍ * وَظِلٍّ مِّن يَحْمُومٍ * لَّا بَارِدٍ وَلَا كَرِيمٍ﴾¹، و این پاسخِ آنان به او، تا روز قیامت است.

سپس خداوند آنان را، پس از آنکه همگی به آنچه شرح دادیم پاسخ گفتند، از وجود به عدم بازگرداند. و توضیح آنکه: اهلِ دعوتِ نخست و کسانی که در آن پاسخ دادند، همان اهلِ پیشگامی (سابقون) هستند؛ و اهلِ دعوتِ دوم و کسانی که در آن پاسخ دادند، اصحابِ یمین هستند؛ و اهلِ دعوتِ سوم، کسانی هستند که در مراتب پایین‌تر از درجاتِ ایمان برخوردارند.

و «سابقونِ سابقون» همان عالَمِ نورانی هستند؛ همان پنج هزار نفری که اهلِ مراتب‌اند و در درجاتِ خویش نسبت به یکدیگر برتری دارند.پس از آنان (گروه اول) اینانند: «ابواب، ایتام، نقباء، نجباء، مختصّون، مخلصون و ممتحنون». اینان کسانی هستند که در بدن‌های ظلمانی (تاریک و مادی) ساکن نشدند و کدورت و تراکمِ ظلمانی بر آنان عارض نگردید؛ لذا آنان موجودیتی نورانی دارند و با ظهورِ شریعت ظاهر می‌شوند. آنان با یاریِ او (امام یا حجتِ حق) پدیدار می‌گردند و او آنان را آشکار می‌سازد چرا که آنان یارانِ او هستند. پس اینان از طبقه‌ی والا بوده و همان اصحابِ دعوتِ نخستین‌اند.

و اما «اصحابِ یمین»، آنان کسانی هستند که در دعوتِ دوم پاسخ گفتند و همان عالمِ کوچکِ بشری‌اند که شمارشان صد و نوزده هزار نفر است. از میان ایشانند: «مقربون، کروبیون، روحانیون، مقدسون، سائحون، مستمعون و لاحقون». آنان همان