روزی شنیدم مولایم زین‌العابدین -عَزَّ عَزُّهُ- می‌فرمود:"همانا اولی و دومی که لعنت خدا بر آن‌ها باد، در این زمان در ساختارِ جفت‌ها کالبد حیوانات عذاب می‌شوند؛ پس اولی «سوسمار» و دومی «مارمولک» است. آن‌ها از هیچ‌چیز آگاهی ندارند جز اینکه همواره در کالبدهای مسخ‌شده (مسوخیات) هستند؛ و این همان سخن خدای تعالی است که فرمود: ﴿و کافر می‌گوید: ای کاش من خاک بودم﴾¹؛ و این بدان سبب است که او تا روزِ آشکار شدن حقایق در عذابی همیشگی است."

و درباره سخن خدای تعالی که فرمود: ﴿همانا کسانی که کافر شدند، اگر تمام آنچه در زمین است و همانند آن را با آن داشته باشند تا با آن خود را از عذاب روز قیامت بازخرند (فدیه دهند)، از آنان پذیرفته نمی‌شود و برایشان عذابی دردناک است﴾²؛می‌فرماید: اگر آنان مالک تمام طلا و نقره‌ای که در زمین است می‌بودند که در نظرشان بسیار بزرگ است و به دلیل نزدیکی مرتبه‌ی وجودی‌شان به حضور در آن اموال تا بدین وسیله عذاب بزرگتر را در روز قیامت از خود دور کنند؛ همان روزی که زمانِ قیامِ قائم و کنار رفتنِ پرده‌ها است؛ بدانند که اکنون اموالشان سودی به حالشان نخواهد داشت.این اموال در واقع همان مرتبه‌ی «رسوخ» است (حبس شدن در جمادات مانند طلا و نقره)؛ و در روزِ «کشف»، آنان از مرتبه‌ی رسوخ بیرون کشیده شده و به «دُردور» و «فاعوس» (مراتب یا ابزارهای عذاب و سرنگونی) و کشته شدن با شمشیر منتقل می‌شوند. پس نه