از حُمران بن اَعین روایت شده است که گفت: شنیدم مولایم امام صادق -عَزَّ عَزُّهُ- این آیه را تلاوت می‌فرمود: ﴿امروز هر نَفْسی در برابر آنچه انجام داده است، جزا داده می‌شود﴾¹.سپس فرمود: "اگر آن نفس به یگانگی خدا اقرار کرده و از حق اطاعت نموده باشد، به کرامتِ عظیمِ الهی پاداش داده می‌شود و در کنارِ «روحانیون» (موجوداتِ والای نوری) و در جوارِ «حزبِ خدا»، اولیاء و اهلِ طاعتِ او قرار می‌گیرد. اما اگر نافرمانی کرده و کفر ورزیده باشد، جزای او عذاب از جانبِ خداوند عزوجل خواهد بود..."

و کیفرِ حقیقی همان درآمدن به کالبدِ مسوخیت است؛ به دلیلِ سخن خدای تعالی که فرمود: ﴿پیش از شما سنت‌هایی (قوانینی) سپری شده است؛ پس در زمین گردش کنید و بنگرید که سرانجامِ تکذیب‌کنندگان چگونه بود﴾².می‌گوید: همانا پیش از شما و پیش از آفرینشِ کنونیِ شما، این سنت (قانونِ تبدیل) در میانِ امت‌هایی که کفر ورزیدند جاری گشته است؛ آنان به صورتِ حیوانات مسخ شدند و در بیابان‌ها و دشت‌های پهناور، در حالی که در "هیاکل" (کالبدها و قالب‌های حیوانی) معذب بودند، پراکنده گشتند. پس

در زمین بگردید؛ چرا که شما را سزاست که سیر کنید و بدانید فرجامِ کسی که به پروردگارش کفر ورزیده و آفریدگارش را انکار کرده، چگونه بوده است.