و نیز تأویلی است بر سخن خدای عزوجل که فرمود: ﴿چگونه به خدا کفر می‌ورزید در حالی که مردگانی بودید و او شما را زنده کرد، سپس شما را می‌میراند و باز زنده می‌کند و آنگاه به سوی او بازگردانده می‌شوید﴾¹.در شرح باطنی این آیه می‌گوید: آیا بر مولای خود سرکشی می‌کنید در حالی که او شما را به توحید فراخوانده است؟ پس در مرتبه‌ای مُردید و او شما را زنده کرد (به کالبد بشری آورد)، سپس کفر ورزیدید و او شما را مسخ نمود (به صورت حیوان درآورد)، سپس دوباره شما را به مرتبه بشریت بازمی‌گرداند و باز شما را به سوی آن توحید و معرفت فرامی‌خواند.

و نیز تأیید می‌کند این مطلب را آنچه ابوعلی بن همام از پدرش، از راویانش، از محمد بن سنان، از عمرو بن شمر، از جابر جعفی -مِنْهُ السَّلَامُ- روایت کرده است که گفت:بر خزانه و گنجینه‌ی سرورم امام صادق -عَزَّ عَزُّهُ-