تسلیم در برابر اوست به واسطه‌ی این صورت ظاهر ساخت. از همین روست که صورتِ بشر برترینِ صورت‌ها گشت. پس برتریِ کسی که به مرتبه بشری بازمی‌گردد بر آن که بازنمی‌گردد، به همین علت است.و هر که از این صورت (مرتبه انسانی) دور شود، همانا از آخرت، از خیر، و از "معنا"، "اسم" و "باب" دور گشته است. و هر که به آن نزدیک شود، به آفریدگارش و اسم و بابِ او نزدیک شده است؛ و در این حال گناهانش او را از حق دور نمی‌گردانند، چرا که او به صورتی نزدیک است که ظهورِ الهی در مانندِ آن واقع شده است. پس به واسطه‌ی نزدیکی به این صورت، او نوری روشنگر می‌شود و به سبب دوری از آن، موجودی ظلمانی می‌گردد. پناه می‌بریم به خدا، به خشنودیِ رحمان و بخششِ او، از خشم و عذابش.