را نگاه می‌دارد که در برابر پادشاه یا در جای تمیز ادرار نکند. همچنین می‌بینی که گربه را می‌زنند و از بستر دور می‌کنند تا بیرون برود و قضای حاجت کند، و سگ نیز خود را از نزد پادشاه رها می‌کند تا در بیرون ادرار کند.

عرض کردم: سرورم گاه باشد که پرنده بر دست یا لباسِ کسی که او را حمل می‌کند، فضله اندازد و رعایت ادب نکند؟فرمود: «این بدان سبب است که آن پرنده از انتقال به مرتبه انسانیت دور بوده است؛ و همچنین است رفتارِ سگ و گربه و دیگر اصناف حیوانات. و همانا سخنِ ما درباره ادب‌آموختگی مربوط به آن "کَرّه" (دوره و مرتبه‌ای) است که روح از آن منتقل می‌شود تا به انسانیت شبیه گردد، ای مفضل.

عرض کردم: از شما نهایتِ روشنگری و ابلاغِ حقیقت را می‌خواهم؟ فرمود:بازگشتِ آنان به سوی ماست.

سپس فرمود: هر یک از آنان را که بنگری، حرکت و راه رفتن، و خوردن و آشامیدن و خوابیدنش را می‌بینی که شبیه و همانندِ خوردن و رفتارِ چهارپایان گشته است؛از آن جمله، قاطرچی را می‌بینی که سنگینیِ بارِ الاغ را بر دوش می‌کشد و همچون الاغ راه می‌رود؛ و ساربان تقریباً همان باری را حمل می‌کند که بر شتر می‌نهد، و خوردن و آشامیدن برایش گوارا نیست مگر در کنار شترش، و خوابش خوش نمی‌گردد مگر در نزدیکی آن؛و بوزینه‌بان نمی‌خوابد مگر در نزدیکیِ میمونش یا با او، و از همان چه خود می‌خورد به او می‌خوراند و ساعتی از او شکیبایی ندارد؛و سگ‌بان نمی‌خوابد تا آنکه ببیند سگش در کنارش خوابیده یا از آنچه خود می‌خورد به او بخوراند؛و شخم‌زن از