و در تأیید آنچه با این روایت هم‌سنخ و هماهنگ است، روایتی است که ابوعلی محمد بن عبدالمالک بصری نقل کرده و گفته است: بدوی از عبدالله العلاء از ابوالهیثم، از هاشم، از مفضل -مِنْهُ السَّلَامُ- برایم روایت کرد که امام صادق -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود:«ای مفضل مردمِ حقیقی کسانی هستند که با خدا انس گرفته‌اند.»

مفضل عرض کرد: ای مولای من مرا از حالِ این کسانی خبر ده که خداوند در کتاب خود از محبتشان به این اصنافِ حیوانات یاد کرده است؛ سرانجامِ آنان چگونه خواهد بود؟فرمود: ای مفضل آیا نمی‌بینی که "قاطرچی" ، بدنش از الاغ هم سخت‌تر و طاقتش در حملِ بار بیشتر است و اخلاقش نیز شبیه به او گشته؟ پس هنگامی که خداوند پس از مرگ او را به کالبدِ آن حیوان منتقل می‌کند، این تغییر او را اندوهگین نمی‌سازد؛ و این از رویِ لطفِ خداوند عزوجل است تا آنان را به سبب گناهانشان از جایی که نمی‌دانند و وحشت نمی‌کنند، مجازات نماید.چرا که اگر از خروجِ خود از صورتِ انسانی به صورتی دیگر دچار وحشت و هراس می‌شدند، توبه و استغفار می‌کردند؛ در حالی که آن اقرار به بندگی و ولایت پیش‌تر، آن زمان که ولایتِ ما بر آنان عرضه شد، صورت گرفته بود و آن‌ها نپذیرفتند.و به همین ترتیب، هرگاه اراده شود که روحی از صورتِ سگان و چارپایان به صورتِ انسانی منتقل گردد، باز هم ولایتِ ما بر او عرضه می‌شود. و اگر خداوند بخواهد، او را سگی قرار می‌دهد که نزد پادشاهی بر روی بسترش می‌خوابد، تا به سببِ خروجش از حالتِ سگی به عالمِ انسانی دچار وحشت نشود. از این روست که می‌بینی آن سگ بر اثر انس با انسان باادب و دارای خلق‌وخو شده و خود