و از جمله کسانی که به مرتبه "مسوخیت" (کالبد حیوانی) منتقل می‌شوند، کسانی هستند که در زمان زندگی انسانی نوعی علاقه و دلبستگی به آن کالبد در دلشان افکنده می‌شود تا با آن انس بگیرند.دلیل این مدعا آن است که می‌بینی مردی به سگ دلبسته است، دیگری به گربه، و دیگری به پرنده‌ای؛ و بیشترِ آنچه در دوران بشریت به آن عشق می‌ورزند، همان است که در مرتبه‌ی مسوخیت به سوی آن کوچ خواهند کرد. برخی از مردم چنان به چارپایان، پرندگان و دیگر موجوداتِ حل‌شده در کالبد بشری انس می‌گیرند که مردی از آنان با حیوانی چنان مأنوس می‌شود که نمی‌تواند لحظه‌ای دوری‌اش را تاب بیاورد و آن حیوان نزد او از خانواده و فرزندانش محبوب‌تر می‌شود. چنین فردی رنجی بزرگ،دوستی‌ای غلیظ و تلاشی سخت را بر خود هموار می‌کند تا به آن موجود مورد علاقه‌اش برسد، چرا که محبتی فراوان به آن دارد.این حالات تنها به این سبب است که جانِ او با آن مرتبه انس گرفته است؛ تا هنگامی که به کالبدی مشابه آن منتقل شد، دچار وحشت و هراس نگردد. از این روست که آنان در دوران مسوخیتِ خود به راحتی می‌خورند و می‌آشامند و سرخوشی می‌کنند؛ زیرا در زمان بشریتِ خود با آن کالبد خو گرفته بودند. و این سازگاری و انس گرفتن، از رویِ مدارا و لطفِ پروردگارشان نسبت به آن‌هاست، با وجودِ کفر و سرکشی‌شان در برابر او.