چربیاش حرام است، ده عضوِ حلال وجود دارد؛ پس حیواناتِ حلالگوشت، همان "نسخ" (انتقالِ روح به صورتِ انسانی یا نیکو) هستند و حیواناتِ حرامگوشت، همان "مسخ" (انتقالِ روح به صورتِ پَست) میباشند.»
و آنچه از کالبدِ "نسخ" (حیوان حلالگوشت) خوردنش حرام است، عبارتند از: «خون، محلِ ذبح (خِرخِره)، مردمکِ چشم، مغزِ تیره (نخاع)، غدهها، طحال، آلتِ نرینه، بیضهها، فرج (آلت مادینه) و مخرجِ فضولات». و همانا این اعضا بدان جهت حرام شدهاند که این موجود در حالتِ "بشری" خود (پیش از انتقال به این کالبد)، از نجاساتِ آمیخته با اجسامِ ظلمانی خالی نبوده است؛ پس هنگامی که آن جسدِ ظلمانی نخستین متلاشی گشت و روح به صورتِ "منسوخه" در آن کالبدِ حلالگوشت جای گرفت جایگاههای آن نجاساتِ باقیمانده از آن روحِ مسخشده، در همان نجاساتِ ظلمانی از جسدِ ظاهریاش که اکنون به این عناصرِ پسندیده و سودمند منتقل شده است، پدیدار گشت.1




