در روشِ تبیینِ مَسخ:
اما انتقال از حالی به حال دیگر، از کالبدهای بشری به دیگر کالبدهای بشری، و از قالب‌های تناسخ به قالب‌های تناسخی دیگر (که پی‌درپی می‌آیند)، به روش‌های گوناگونی است:یکی از آن‌ها: روالی است که در رَحِم‌ها منتقل می‌شود و با ولادت پدید می‌آید؛ این مسیر شامل مؤمنان، مخالفان و منکران است.اما مؤمن: هرگاه اراده شود که در مرتبه «ناسوت» (عالم مادی) در میان امت‌ها ، از قالبی به قالب دیگر و از عدم به وجود درآید، از نطفه‌ای که در رحم استقرار می‌یابد، آفریده می‌شود.
و از آن "عالم" -عَزَّ عَزُّهُ- ، در این باره سؤال شد؛ پس فرمود:"آن جنین بیست روز به‌صورت نطفه‌ای سفید است، سپس بیست روز به‌صورت علقه (خون بسته)، سپس بیست روز به‌صورت خونِ خالص، سپس بیست روز به‌صورت مُضغه (شبیه پاره‌گوشت)، سپس بیست روز به‌صورت استخوان، سپس بیست روز بر آن استخوان گوشت پوشانده می‌شود، و سپس بیست روز صورت‌گری و طراحی اندام‌های او انجام می‌گردد.پس چون آفرینش، طراحی و تصویرگری‌اش کامل شد در حالی که هنوز جماد است و روح و حرکتی در او نیست این همان سخن خداوند متعال است که فرمود: ﴿و به‌یقین ما انسان را از عصاره‌ای از گِل آفریدیم؛ سپس او را نطفه‌ای در جایگاهی استوار (رحم) قرار دادیم؛ سپس نطفه را به‌صورت علقه درآوردیم، و آن علقه را به‌صورت مضغه، و