﴿و هیچ سالخورده‌ای عمرِ طولانی نمی‌کند و از عمرش کاسته نمی‌شود، مگر آنکه در کتابی ثبت است﴾1
و سخن آن عالم -عَزَّ عَزُّهُ- است که فرمود: «مرگِ شیعیان ما به سبب گناهانشان، بیشتر از مرگِ آنان به واسطه رسیدنِ اجل (پایان عمر طبیعی) آن‌هاست.»
زیرا خداوند به سبب گناهانشان، پیامبران و کتاب‌ها و هشدارها و تشویق‌ها و بیم‌دادن‌ها را تا سی قالب (مرتبه یا زندگی پیاپی) به سوی آنان فرستاد؛ سپس خداوند -عَزَّ وَجَلَّ- اراده کرد که با نشان دادن وجوهِ حق و وجوهِ باطل، حجت را بر آنان تمام کند؛ پس به آنان تا هشتاد پیراهن یعنی همان قالب مهلت داد. و گواه این سخن، گفتار خداوند متعال است که فرمود: ﴿آیا به شما آن‌قدر عمر ندادیم که هر کس می‌خواست متذکر شود، در آن یادآور گردد؟ و علاوه بر این بیم‌دهنده نیز نزد شما آمد﴾2.
و این هشتاد قالب (بدن)، نهایتِ مهلت و فرصت است؛ و این قالب‌ها همان مراتب "ناسوت" (عالم مادی و بشری) هستند که اهل صفا (پاک‌شدگان) از میان آن‌ها برمی‌خیزند. پس هر کس در اولین قالبِ بشری فراخوانده شد و از تمام وجوهِ حق اجابت نمود و تمام وجوهِ باطل را انکار کرد، باصفا و خالص گشت و به آسمانِ دنیا بازگردانده شد و به نوری درخشان، یعنی ستاره‌ای از نور تبدیل گشت.