دست باشد که نه روحی در آن است و نه حرکتی دارد.پس او در این کالبدهای سنگی و فلزی، گداخته شدن در بوته‌های ذوب، گداختن بر روی آتش و ضرباتِ پتک‌ها را تحمل می‌کند و می‌کشد.
و در میان آنان (گرفتاران در مرتبه‌ی رسخ) کسی است که در آتشِ کوره رنج می‌کشد؛ همچون آهک و گچ، و در آتشدان‌ها و دیگ‌های ذوب و لوله‌ها و مس؛ و رنجِ قطعه‌قطعه شدن با ارّه‌ها و سوختن تا جایی که به زغال تبدیل شود؛ گاهی در کالبد چوب و گاهی در کالبد نِی.او تمام انواع شکنجه را تحمل می‌کند در حالی که هیچ حرکتی از خود ندارد. و این از انواع مسخ‌شدگی‌ها و شدیدترینِ آن‌ها در عذاب و بزرگ‌ترینِ آن‌ها در بلاست. به خدا پناه می‌بریم که ما را از آن و از تمام آنچه از انواع مسخ‌شدگی‌ها ذکر کردیم دور بدارد؛ از آنچه در گیاهان زمین و علف‌ها و سبزی‌ها و درختان منتقل می‌شود.اما میوه‌های درختان، بیشترِ آن‌ها حاویِ عناصر و گوهرِ مؤمنان است؛ همان میوه‌هایی که پاکیزه، گوارا و شیرین است و مؤمنان آن‌ها را نیکو و پسندیده می‌شمارند.
همان‌گونه که از مولا امام صادق -عَزَّ عَزُّهُ- روایت شده که فرمودند: "همانا انگور از محل‌های بازگشتِ چشم‌ها (مردمک چشم)، نیشکر از محل‌های بازگشتِ ساق‌ها، و خیار از محل‌های بازگشتِ ساعدهاست."
و آنچه از سنخ این روایت است و تأیید می‌کند آن را، آنچه ابومحمد حسین بن شعبه حرانی برای من بازگو کرد و گفت: ابوعبدالله محمد بن ابراهیم نعمانی (درود بر آن دو باد) برای من روایت کرد و گفت: علی بن محمد بن عبدالملک بصری