و از میان آنان کسی است که در نخستین قالبی که در حیاتِ بشری در آن ساکن می‌شود اجابت نمی‌کند، تا آنکه دوباره به آن (بشریت) بازگردانده شود؛ و از میان آنان کسی است که زندگی‌اش تکرار می‌شود و به بشریت بازگردانده شده و توحید می‌ورزد و از میان آنان کسی است که به بشریت بازگردانده شده اما توحید نمی‌ورزد؛ پس از قالبی به قالب دیگر منتقل گشته و سپس به بشریت بازگردانده می‌شود، آنگاه توحیدِ او بر وی عرضه می‌گردد و فراخوانده می‌شود و او توحیدِ خداوند را اجابت می‌کند.پس او در قالب بشریت مکرراً بازگردانده می‌شود تا آنکه مرتبه‌اش به واسطه‌ی ایمان متعالی گردد. پس اگر اجابت کرد، گناهانش چنان پاک و پالایش می‌شود که هیچ گناهی بر او نماند مگر آنکه از آن پیراسته گردد؛ و در این هنگام است که به مرتبه‌ی "لاحقین" (پیوستگان) ملحق می‌گردد.

و تمامیِ اهلِ دعوت (فراخوانده‌شدگان)، هیچ‌یک از آنان در حالی که فقیر است به توحید خداوند -عَزَّ وَجَلَّ- فراخوانده نمی‌شود، مگر آنکه پیش‌تر در حالی که غنی (بهره‌مند/توانمند) بوده، دعوت شده باشد؛ زیرا خداوند کریم‌تر از آن است که بنده‌اش را در حال فقر به توحید خویش فراخواند، مگر پس از آنکه او را در حال غنا دعوت کرده باشد؛ چرا که او -عَزَّ وَجَلَّ- آنان را از عدم به سوی وجودی بیرون می‌آورد که ایشان را به آن بازگردانده است. و این دعوت، نسل اندر نسل جاری است و پیامبران و حجت‌ها را به سوی آنان مبعوث می‌کند؛ پس آنان را فرا می‌خوانند و مقصودِ پروردگارشان و علتِ آفرینش آنان را برایشان تبیین می‌نمایند.