شکرگزارانِ نعمت‌هایش، ستایشگرانِ عطایایش و صابران بر بلاهایش قرار دهد؛ و از کسانی باشیم که در آغاز (روز الست) پاسخشان پیشی گرفت و در هنگامِ ندا با تمام وجود روانه گشتند؛ که او شنونده‌ی دعا و به هر چه بخواهد مهربان است.
ستایش از آنِ خداست و درودهای او بر مشکات‌های نورش و معادنِ اسرارش، محمد و نیکانِ خاندانش، و سلام و تحیات او بر آنان باد. و ستایش مخصوص پروردگار جهانیان است.
پایان یافت به حمد خداوندِ بلندمرتبه‌ی دانا.
به نقل از نسخه‌ی وکیل «محمد احمد علی» از روستای دویر بعبده (لاذقیه)، مورخ ۱۳ ذی‌الحجه ۱۴۱۰ هجری قمری، برگرفته از نسخه‌ای به خط «سلیمان صبح» مورخ ۱۷ مه ۱۹۸۸ میلادی.