و تو ای سرور من که خدا نگهدارت باد در آنچه برایت ذکر کردم با چشم بصیرت و درایت تأمل کن و آن را به گوش این برادر برسان — که خداوند از لغزشش درگذرد و قفل قلبش را بگشاید پس از آنکه با برادرانِ بزرگوارم که خداوند با چشمِ همیشه بیدارش و عزتِ شکست‌ناپذیرش آنان را حفظ کند گرد هم آمدید. مبادا سرسری از آن بگذری، چرا که سعادت در «درایت» (فهم عمیق) است نه در صرفِ «روایت». همان‌گونه که گفته شده: درایت بهتر از روایت است، و یک خبری که حقیقتش را بدانی، بهتر از هزار خبری است که فقط روایت کنی؛ و خبری که از معدنِ اصلی‌اش باشد، از تمام طلا و نقره‌ای که زمین در خود جای داده بهتر است. پس هر کس آن را بپذیرد، خداوند راه را بر او سهل کرده و توفیقش می‌دهد، و هر کس آن را ناخوش بدارد، او را به کفر و نقص و بدگویی متهم نکن.

هر انسانی به اندازه‌ی ظرفیتش بار تکلیف بر دوش می‌کشد؛ خداوند می‌فرماید: «هر که را خدا هدایت کند، او هدایت‌یافته‌ی واقعی است، و هر که را در گمراهی رها کند، هرگز برای آنان سرپرستی جز او نخواهی یافت.»¹

خداوند ما را بر آنچه بدان هدایتمان کرده ثابت‌قدم بدارد، و آن را از ما بازنگیرد، و ما را به سبب گناهانمان در آن نفریبد، و به خاطر کوتاهی‌مان گمراه نسازد؛ و ما را از