در ظاهر او را غسل داد؛ و فرشتگانش که همان صاحبان مراتب، مالکان ملکوت و مؤمنانِ عالم علوی هستند او را کفن کردند.
و از سرورمان محمد -جَلَّ ذِكْرُهُ- روایت شده است که در حجة‌الوداع فرمود: «همانا پروردگارتان در این مراسمِ شما، بر شتری خاکستری‌رنگ و با جامه‌ای پشمی و بی‌دستین حضور یافته است.» عمار گوید: در آن مراسم و حج، هیچ‌کس بر شتری خاکستری‌رنگ نبود جز علی -عَزَّ عَزُّهُ- .
در میان اقوال مشهور و اخبار رسیده، شرح این مطلب بسیار طولانی و توصیف آن بسیار بزرگ است.
از مولایمان امیرالمؤمنین -جَلَّ ذِكْرُهُ- درباره‌ی سخن گفتن و فضیلت آن پرسیدند، فرمود: «بهترین سخن آن است که اندک باشد اما راهنما (گویا)، و ملال‌آور نباشد؛ و ایجاز در گفتار همراه با زیبایی معنا و نزدیکیِ تشبیه باشد. فضیلت با کلمه‌ای است که از سخنی بسیار خبر دهد، و خیری نیست در سخنِ بسیاری که تنها از یک کلمه خبر می‌دهد.»
پیروزی از آنِ «خداوندِ عین» (حضرت علی -عَزَّ عَزُّهُ- ) و اولیای او بر دشمنانش است؛ چرا که او علیّ و عظیم است.