پرسیدم: و غایب شد، پس او را شهود کردی؟ چگونه غایب شد و تو او را شهود کردی؟
گفت: او به غیبتِ فنا و نابودی نرفته است، بلکه من به سبب بدیِ عملم از مشاهده‌ی او محروم (غایب) گشتم.
عالِم، مولایمان امام صادق -جَلَّ ذِكْرُهُ- فرمود:
«هر کس بشنود و نفهمد، او کر است.
و هر کس ببیند و به حقیقتِ نظر دست نیابد، او کور است.
و هر کس سخن بگوید و درنیابد، او لال است.
و هر کس بداند و عمل نکند، او مرده‌ای است در میان زندگان.»
و سرورم (که خدا چهره‌اش را شاداب کند) به صورت مرفوع از محمد بن سنان زاهری و او از مفضل بن عمر روایت کرد که گفت: گفته‌اند ای عبدالله، امیرالمؤمنین بر کودکانی گذشت که در حجره‌های خود بازی می‌کردند.
پس به آنان فرمود: «پروردگار شما کیست؟»
آنان گفتند: «تو همان یگانه در آخرت هستی.»
ایشان فرمود: «خاموش باشید، که اکنون زمانِ سخن گفتنِ شما نیست.»