شده است؛ یعنی این صورتی را که با تجلی و ظهور جدا شده است (مقصودش امیرالمؤمنین است)، حجابی برای غیرِ او قرار داد! در حالی که او (امیرالمؤمنین ) خود ظاهرکننده‌ی حجاب‌ها و برپاکننده و آفریدگار و پدیدآورنده‌ی آن‌هاست؛ و حجاب‌ها و صفات بر او دلالت کرده‌اند، و زبان‌ها و تعبیرها از وصفِ صفاتِ او ناتوان‌اند. والاتر است پدیدآورنده‌ی آفریدگان و برپاکننده و نام‌بخشِ نام‌ها؛ و والاست او از گفتارِ اهلِ دروغ، نادانی، کفر و گمراهی.
سپس او در بخش دیگری از این خبر ساختگی آورده است: «ای مفضل، همانا آن صورت، قدرتِ آن قدیر و نورِ آن روشنی‌بخش است؛ پس ظهورِ مولایت رحمتی است برای کسی که به او ایمان آورد و اقرار کرد، و عذابی است برای کسی که لجاجت ورزید و انکار نمود.» سپس آن لاف‌زن می‌گوید: «پس آن عالمِ راستگویِ آگاه (امام صادق) خبر داد که آن صورت، قدرتِ آن قدیر و نورِ آن روشنی‌بخش است و نگفت که آن صورت خودِ "قدیر" یا خودِ "منیر" است؛ و این نهایتِ روشنگری و خبررسانی است.»
نویسنده در رد او می‌گوید: و این پاسخی است که صاحبش خود به پاسخی دیگر نیاز دارد، چرا که او در اینجا از حق گمراه گشته است. اینکه گفته شود «صورت، قدرت است» بدین معناست که قدرت و عظمت و عزت، همگی همان «اسم» هستند؛ و «سمیع» و «علیم» و تمام این صفات بر «اسم» واقع می‌شوند. پس چگونه ممکن است «قدرت»