مقدمه
به نام خداوند بخشنده مهربان
سپاس و ستایش خدای علی والامرتبه را که با صورتی آشکار بر خلقش تجلی کرد، نام‌گذاری‌کننده‌ی نام‌ها و پدیدآورنده‌ی حقایق اشیاء؛ نه صفات او را در بر می‌گیرند و نه نهایت‌ها او را به پایان می‌رسانند و نه زبان‌ها توان تمثیل او را دارند. پدیدآورنده‌ی قدرت خویش و مظهر حکمتش؛ کسی که اسمِ خود را از نورِ ذاتش اختراع نمود تا به واسطه‌ی آن، مُلک خویش را آشکار سازد و آفریدگانش را پدید آورد و آن اسم را واسطه‌ای قرار داد در آنچه آنان را به معرفت خویش فراخواند، تا ایشان را راهنمایی کند و راه هدایتش را برایشان تبیین نماید. پس اوست اسم کریم او و صراط مستقیم او و چشم بینا و گوش شنوای او و مثالِ موجود و محلِ عهدشده و مقام محمود او و جانبِ استوار و عرش رفیع و مکان بلندمرتبه‌ی او. او را از نور ذات خویش اختراع کرد و برترینِ مقاماتش و مستودعِ امرش و معدنِ سِرّش قرار داد. پس بر او باد سلام از جانبِ آفریدگار و مظهرکننده و پدیدآورنده و اختراع‌کننده و آشکارکننده‌اش؛ و سلام بر تشریع‌کننده‌ی اراده‌اش و مظهر مشیتش و بابِ حکمتش، سلسل و کسی که به واسطه‌ی او به سوی او توسل می‌جویم، روح‌الامین و بابِ متین او؛ و بر پنج یتیم که