این گوینده می‌گوید قربان، تقربِ اسم به معنای خویش است، پس اسم را همان هابیلِ قربانی‌دهنده دانسته است؛ حال باید پرسید پس آن که قربان به سوی او برده شده کیست؟ «و به زودی ستمکاران خواهند دانست که به چه بازگشتگاهی باز می‌گردند.»
و همانا از برخی عارفان درباره آیه «الرحمن علی العرش استوی»1 پرسیدم؛ پس گفت: «الرحمن همان "معنا" است که برتر از آن است که شیء نامیده شود یا در چیزی باشد یا پشتِ چیزی قرار گیرد. پس مقصود از "الرحمن" یعنی او فراتر از توصیف است؛ و "علی العرش استوی" یعنی آشکار کردنِ مولایش برای او.» پس استوا بر عرش را همان «ظهور» قرار داد. دلیل بر صحت این سخن، گفتار خداوند عزوجل است که:
الهوامش
1سوره طه – آیه 5