و «آنکه فراتر از اوست» منظور شناختِ «عین» است؛ چرا که آنان حاملانِ شناختِ «عین» و «میم» هستند.

و ارسطوطالیس حکیم -عَزَّ عَزُّهُ- گفت: «همانا دانش و حکمت به جوینده‌اش نشان می‌دهد که فراتر از دانش او، دانشی دیگر است؛ پس او برای آن فزونی، فروتنی می‌کند. اما نادان می‌پندارد که به نهایت رسیده است، پس با نادانی‌اش سقوط می‌کند و جان‌ها او را دشمن می‌دارند.» پناه می‌برم به خدا از کسی که این صفت اوست.

و افلاطون -عَزَّ عَزُّهُ- گفت: «اگر نه این بود که در گفتنِ "نمی‌دانم"، این ثبات نهفته است که "می‌دانم"، هرآینه می‌گفتم که نمی‌دانم.» و بر هر جوینده‌ی دانشِ بزرگ واجب است که سخن و باورِ هیچ‌کس را رد نکند، مگر آنکه بخواهد او را راهنمایی کند.

و مولایمان صادق -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: «با ابله و سفیه ستیزه مکن، چرا که او از تو دانشی به دست می‌آورد و در عوض تو را دشمن می‌گیرد.»

و حکیم -عَزَّ عَزُّهُ- گفت: «همانا جان‌های بهیمی (حیوانی) با سکونت در جسم‌های خاکی خو می‌گیرند، از این رو جدایی از جسم‌هایشان بر آنان دشوار است.»

خداوند متعال فرمود: «پس تمنای مرگ کنید اگر راستگو هستید.»¹ اما جان‌های باصفا و گوهری (فرشته‌خو) برخلاف این هستند.