و مولایمان صادق -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: «پشت مرا نشکست مگر دو کس (و گفته شده دو مرد): حقداری که پردهدری میکند، و کافری که عبادتپیشه است؛ این یکی با پردهدریاش حق خود را نفی میکند و آن دیگری با عبادتش به سوی باطل خود فرا میخواند.»
و مولایمان صادق -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: «آگاه باشید که آن کس که در نسب از من دور است اما معترف به حق من است، هرآینه به من نزدیکتر است از آن کسی که در نسب به من نزدیک است اما منکر حق من؛ و ولایت من نسبت به امیرالمؤمنین نزد من محبوبتر است از زاده شدن من از او.» پس امام نزدیکی به خویش را به واسطه دانش و عمل به آن و طاعت و پذیرش سخن او واجب گرداند؛ چرا که او مقصد روشن را برای ما آشکار کرد و ما را به معدنِ برتر راهنمایی نمود، پس ما را به سوی اهلش ارشاد کرد و راههای آن را بر ما آسان ساخت.
و خداوند متعال نیز در کتابش چنین فرمود: «پس از اهل ذکر بپرسید اگر نمیدانید»1؛ پس "ذکر" سید محمد است و "اهل او" مؤمنان هستند.
و رسول -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: «سفر کنید تا غنیمت و بهره یابید.»




