و از مولایمان صادق -عَزَّ عَزُّهُ- روایت شده است که فرمود: «شیعیان ما سه صنف هستند: گروهی که به محبت ما خود را آراستند و بدان مخصوص گشتند و از حد عامه خارج شدند، پس ما زینتی هستیم برای هر کس که به ما خود را بیاراید؛ و گروهی که به واسطه ما نان خوردند و ما را وسیله کسب خویش قرار دادند، پس خداوند درون‌شان را از آتش پر کند؛ و گروهی که ما را دوست داشتند چون ولایت ما را پذیرفتند، پس آنان یاران امیرالمؤمنین هستند، ایشان برادران ما و نزدیک‌ترینِ مردمان به مایند.»

و سلیم بن قیس هلالی روایت کرده است که گفت: شنیدم مولایم امیرالمؤمنین -عَزَّ عَزُّهُ- می‌فرمود: «دو آزمندند که سیر نمی‌شوند: جوینده دانش و جوینده مال؛ و جوینده دنیا. پس هر کس از دنیا به آنچه خدا بر او حلال کرده بسنده کند، رستگار شود، و هر کس آن را از غیر راه حلالش به دست آورد، هلاک گردد مگر آنکه توبه کند یا بازگردد؛ و هر کس دانش را از اهلش فراگیرد و به آن عمل کند، رستگار شود و هر کس از دانش، دنیا را اراده کند، پس همان بهره اوست.»

و رسول خدا -عَزَّ عَزُّهُ- فرمود: «دو آزمندند که سیر نمی‌شوند: جوینده دانش و جوینده دنیا؛ اما جوینده دانش بر خشنودیِ خدای رحمان می‌افزاید، و اما جوینده دنیا در سرکشی پافشاری می‌کند.»¹