حب دنیا بود که تو را از مؤمنانِ هم‌سو دور کرد. و حب فرزندان، همان بت‌هایی است که به جای خدا برگزیده شده‌اند و حب همسران، همان شیاطینِ رگیخته و گمراهند. اما من، به یاری خدا و توفیق نیکوی او، نه همسری گرفتم و نه فرزندی؛ و خود را به پاکدامنی و عفت صبور ساختم و با اصرار و التماس از مردم چیزی نخواستم، چنان‌که گفته‌اند: «صبر در برابر ناملایمات، درجات را بالا می‌برد». نه از سخنی فاسد پیروی کردم و نه از راهی زیان‌بخش؛ نه خود را زیر فشار ستم پذیرفتم و نه خویشتن را به پستی و خوارگی افکندم. بر هیچ ستم و پستی صبر نکردم، در جایگاه خواری سکنی نگزیدم و آنجا را منزلگاه خود نکردم؛ نه یاری‌گر خواری برگزیدم و نه با دوستی بدگمان هم‌سیره شدم.